Hoe wordt schuimbeton gemaakt en in je huis gestort?

Waar schuimbeton uit bestaat

De basis is cement en water, soms met zand of vliegas erbij. Daar gaat een schuim doorheen dat in een schuimgenerator wordt gemaakt. Het schuim blijft stabiel tot het cement hard is. Wat overblijft is steen met heel veel kleine, gesloten luchtbellen.

Volgens een artikel in vakblad Cement neemt het schuim 30 tot 80 procent van het volume in en hebben de bellen meestal een doorsnede van 0,2 tot 0,4 mm. Hoe meer schuim, hoe lichter en hoe beter het isoleert. Hoe minder schuim, hoe zwaarder en sterker het wordt.

Het zit in Nederland vast aan een afspraak over hoe je het maakt en test: CUR-aanbeveling 59 voor schuimbeton. Daar verwijzen leveranciers, bestekken en kwaliteitsverklaringen naar.

Aanmaken op locatie

Bij een woning gaat het bijna altijd om een wagen die voor de deur komt staan. In de wagen worden de grondstoffen en het schuim gemengd en de specie wordt met een pomp en een slang naar binnen gebracht. Er hoeft dus geen kruiwagen door je gang.

Bij een zogenaamde droge lijn wordt het mengsel pas ter plekke met water aangemaakt. Een leverancier noemt in zijn checklist ongeveer 200 liter water per kuub schuimbeton. Dat gaat niet snel genoeg via één kraan. Reken op twee of drie kraanaansluitingen, of een watertank. Dat stemmen we vooraf met je af.

• Ruimte voor een vrachtwagen van 10 tot 12 meter, ongeveer 3 tot 4 parkeerplekken.
• Een korte, vrije route voor de slang naar de voordeur of een raam.
• Water in de buurt, als de leverancier met een droge lijn werkt.
• Afspraken met de buren, en een ontheffing als de gemeente die vraagt voor de straat.

De kruipruimte klaarmaken

Voor de stort moet de oude vloer eruit en moet de kruipruimte schoon zijn. Geen uitstekend puin, geen scherpe stenen. Daarna gaat er een folie in die tegen de muren omhoog wordt geplakt. Een leverancier noemt een plakrand van ongeveer 50 cm boven de plinten. Zo ontstaat een soort bak waar het schuimbeton niet uit kan lopen.

De folie doet twee dingen. Het schuimbeton lekt niet weg in de grond, en de grond trekt geen water uit het verse mengsel. Ook voor de isolatiewaarde maakt een waterkerende folie uit, zie het artikel over de lambda en Rc-waarde.

Leidingen leggen we nu. Afvoeren moeten op afschot liggen en worden vastgezet, want vers schuimbeton is zwaar en vloeibaar en kan een lege buis laten opdrijven. Leg ook lege mantelbuizen voor later, bijvoorbeeld voor een laadpaal of een afzuigkap met afvoer door de muur.

De hoogte uitzetten

Met een laser zetten we de hoogte uit. In de vloer komen korte stukjes buis of stokjes die precies op de bovenkant van het schuimbeton worden afgeknipt. Tijdens het storten zie je dan waar je moet stoppen.

Die hoogte reken je terug vanaf de afgewerkte vloer. Eerst de vloerafwerking, dan de dekvloer, eventueel vloerverwarming. Wat overblijft is de bovenkant van het schuimbeton. Een leverancier noemt als richtlijn ongeveer 8 cm onder de bovenkant van de dekvloer. Hoe je dat voor jouw huis uitrekent, staat in het artikel over de dikte.

De stort en de eerste dagen

Het storten zelf gaat snel. Het mengsel loopt over de folie, om de leidingen heen en zet zich vlak. Daarna begint het uitharden. Daarbij komt warmte en vocht vrij, dus ventileer goed.

Volgens dezelfde leverancier mag de eerste 24 uur niemand over de vloer lopen, ook geen huisdieren. Katten komen soms op de warmte af. Na ongeveer 3 dagen kun je er voorzichtig overheen. Schuimbeton is dan nog bros aan het oppervlak, dus geen zware dingen op één punt en geen naaldhakken. Moet er toch iets zwaars over, leg dan planken neer.